ABD Ulusal Ekonomik Araştırma Bürosu (NBER), Qing Liu, Zanhui Liu ve Vivian Zhanwei Yue imzalı yeni bir çalışma yayımladı. Araştırma, egemen ülkelerin borçlanma yapısında resmi ve özel alacaklılar arasındaki işbölümünü teorik olarak açıklıyor. Çalışmanın temel bulgusuna göre resmi krediler — IMF (Uluslararası Para Fonu) ve ikili resmi kaynaklardan sağlanan finansman — hacim olarak büyük, alacak önceliği bakımından üst sırada ve ekonomik döngüyle ters yönlü hareket eden bir yapıya sahip. Yani özel yatırımcılar bir ülkeden çekilirken resmi alacaklılar devreye giriyor; ülke özel borcunu ödeyemez hale gelse bile resmi finansman sürüyor. Araştırmacılar ürettikleri modelde egemen borçlanmanın üç katmandan oluşan optimal bir yapıyla temsil edilebileceğini gösterdi: temerrüde düşebilen özel borç, temerrüde düşmeyen çok taraflı üst sıra borç ve izleme sinyaline bağlı borç indirimi içeren ikili imtiyazlı kredi. Model, özel borç ile resmi borç arasındaki gözlemlenen döngüsel ayrışmayı sayısal olarak yeniden üretmeyi başardı. Sonuçlar, resmi uluslararası kredinin salt hayırseverlik ya da siyasi tercih değil, taahhüt sorunları ve asimetrik bilgi ortamında ortaya çıkan yapısal bir çözüm olduğunu öne sürüyor.