Küresel üreticilerin tedarik zincirlerini Çin dışına taşıma stratejisi olarak bilinen 'Çin Artı Bir' yaklaşımı, Güneydoğu Asya ekonomileri için büyük bir fırsat penceresi açmıştı. Endonezya, Tayland ve Malezya, artan Çin maliyetleri ve ticaret gerginlikleri ortamında yeni fabrikaları ve nitelikli istihdamı çekmeye hazır görünüyordu. Ancak bölge, bu dışsal fırsatı iç sanayi kalkınmasına dönüştürmekte ciddi güçlükler yaşıyor. Tayland bu tabloyu en net biçimde yansıtan ülke konumunda. Ülkenin Yatırım Kurulu, elektrikli araç, elektronik ve dijital projelerde son on yılın rekor başvuru rakamlarını kaydetti. Buna karşın ortalama imalat ücretleri 2023 ortasından bu yana neredeyse sabit kaldı. Geleneksel araç üretimi geçen yıl yüzde 20'nin altına geriledi; içten yanmalı motora dayalı tedarikçi ağı elektrikli araç dönüşümünün baskısıyla sarsıldı. İşgücünün yarısından fazlası düşük verimli kayıt dışı sektörlerde çalışmayı sürdürüyor. Büyüme tahminleri defalarca aşağı revize edilerek yüzde 1,8-2 bandına çekildi. Analistlere göre sorunun kaynağı Çin değil; kurumsal zayıflıklar ve siyasi engeller. Ucuz Çin mallarının yerel sanayiye verdiği hasar, güçlü kurumlar ve etkin sanayi politikaları olmaksızın dış yatırımın tek başına yeterli olmadığını ortaya koyuyor. Bölgenin orta gelir tuzağından çıkabilmesi için tedarik zincirini yerelde derinleştirmesi ve yerel firmaların rekabet gücünü artıracak yapısal reformları hayata geçirmesi gerekiyor.