Temmuz 2026'da Washington DC yakınlarında bir elektrik hattının kopmasıyla başlayan olay, ABD'nin en büyük şebeke operatörü PJM Interconnection'ın yönetimindeki ağı New Jersey'den Illinois'e kadar sarstı. Kuzey Virginia'daki veri merkezleri kesinti sinyalini algılayınca yedek güce geçti; yaklaşık 30 saniye içinde şebekeden 3,1 gigawatt yük kalktı. Kısa süre sonra ek yükler de düştü ve şebekede zirve noktasında 3,49 gigawatt fazla enerji birikerek voltajı ani biçimde yükseltti. Şebeke normale dönmeden önce 11 dakikadan fazla süre geçti; bölge genelinde ışıklar titredi, ancak tam bir kesinti yaşanmadı. Kopan yükler, o anki toplam PJM talebinin yaklaşık yüzde üçüne karşılık geliyordu. Küçük bir oran gibi görünse de elektrik şebekeleri arz ve talebin neredeyse mükemmel dengede tutulmasını gerektiriyor; küçük sapmalar bile zincirleme kopmalara yol açabiliyor. Benzer bir olayın 2024'te 60 veri merkezinin eş zamanlı bağlantısını keserek 1,5 gigawatt yük düşürdüğü hatırlanırsa, bu son olayın iki kat büyük olduğu görülüyor. Synapse Energy Economics verilerine göre veri merkezleri 2024'te PJM yükünün yüzde altısını oluştururken bu oranın 2040'a kadar yüzde 24'e çıkması bekleniyor. Sorunun çözümüne yönelik girişimler de hız kazanıyor. ON.Energy adlı şirket, veri merkezi kampüslerinin tamamını kapsayan kesintisiz güç sistemi geliştirdi; sistem, şebekeyi tek ve dengeli bir yük olarak görüyor, fazla enerjiyi bataryada depolayabiliyor ve milisaniyeler içinde tepki verebiliyor. Şirket şu anda dört ayrı veri merkezi kampüsüne toplam 3 gigawattlık sistem kuruyor. Texas'ın şebeke operatörü ERCOT ise büyük yüklerin kesinti anında bağlantıyı kesmek yerine şebekeyle birlikte dayanmasını zorunlu kılmaya hazırlanıyor.