Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yaşam sigortacılarının 1888-1940 dönemini inceleyen yeni bir Ulusal Ekonomik Araştırma Bürosu (NBER) çalışma makalesi, büyük finansal aracıların istikrarını coğrafi çeşitlendirmeye değil, ölçeğe bağlıyor. Pawel Janas imzalı araştırma, söz konusu dönemde eyalet başına düşen sigorta şirketi sayısının dörtten fazlasına çıktığını, bununla birlikte az sayıda coğrafi olarak geniş şirketin ulusal prim gelirlerindeki payını koruduğunu ortaya koyuyor. Araştırmaya göre şirketler ölçek kazanmadan önce yeni eyaletlere girmeye başladı; her yeni giriş, gerçek opsiyon (değeri ilerleyen koşullara göre şekillenen hak) niteliği taşıyan küçük bir pozisyon oluşturdu. Genişlemenin iki maliyeti tespit edildi: geniş coğrafi yayılıma sahip bir sigortacı, kapsam başına daha az kazanırken benzer büyüklükteki rakiplerine kıyasla hasar ödemelerinde yüzde 15,1 oranında daha fazla harcama yaptı. Çalışmanın temel bulgusu şu: Geniş coğrafi dağılımın sağladığı volatilite ve hayatta kalma avantajları, şirket büyüklüğü sabit tutulduğunda ortadan kalkıyor. Bir sigortacının hasar oranı varyansının yaklaşık onda dokuzu kendi pazarlarındaki ortak dinamiklerden kaynaklanıyor; bu da risk havuzlamasının sınırlı kaldığına işaret ediyor. Sonuç olarak istikrar, çeşitlendirmenin kendisinden değil, çeşitlendirmenin ürettiği ölçekten doğuyor.