Amerika Birleşik Devletleri'nin Ulusal Ekonomik Araştırmalar Bürosu (NBER), Sergio Correia, Stephan Luck ve Emil Verner imzalı yeni bir çalışma yayımladı. Araştırma, 1863-1934 yılları arasında ABD'de yaşanan 3.984 bireysel banka hücumunu kapsayan tarihin en kapsamlı veri tabanlarından birine dayanıyor. Veri tabanı, tarihsel gazetelerin büyük dil modelleriyle (yapay zeka destekli metin analizi teknolojisi) taranmasıyla oluşturuldu. Çalışmanın temel bulgusu şu: Hücumlar hem zayıf hem de güçlü bankalarda görülüyor; ancak ekonomik hasar esas olarak temelleri çürük bankalarda ortaya çıkıyor. Güçlü bankalar, güç sinyali verme, bankalararası dayanışma ve geçici ödeme askıya alma gibi mekanizmalarla hücumları atlatıyor. Buna karşın temelleri zayıf bankalara yönelik hücumlar, yerel düzeyde mevduat, kredi hacmi ve sanayi üretiminde belirgin düşüşlere yol açıyor. Araştırma, küçük bir şokun kendi kendini besleyen panikle sistemi çökertebileceği görüşünü de sorguluyor. Bulgular, finansal kırılganlığın asıl kaynağının panik psikolojisi değil, bankaların bilanço kalitesi olduğuna işaret ediyor. Bu sonuçlar, düzenleyici otoriteler ve üst düzey yöneticiler için banka denetiminde hangi göstergelerin önceliklendirileceğine dair önemli bir çerçeve sunuyor.