Coface ekonomisti Seltem İyigün, reel sektörde güven anketleri ile saha gerçeklikleri arasında belirgin bir makas oluştuğunu ortaya koydu. Firmaların yaklaşık yarısı anket verilerinde herhangi bir risk görmediğini belirtirken, sahada nakit akışı bozulmasının neredeyse tüm sektörlerde öz kaynak sorunlarını tetiklediği görülüyor. Sıkı para politikası ve kredi tavan limitlerindeki katılık, likiditeye erişimi hem maliyetli hem de fiilen güç hale getiriyor. Dezenflasyon süreciyle paralel seyreden iç talep yavaşlaması sanayicinin cirolarını baskılarken, dış piyasalarda ticaret yollarındaki aksamalar ve küresel talep koşullarının zorlaşması sipariş hacimlerini aşağı çekiyor. PMI (satın alma yöneticileri endeksi) verilerinin eşik değerin altında seyretmesi, sanayi üretimindeki ivme kaybını ayrıca teyit ediyor. İyigün'ün asıl vurgusu, sanayinin büyümeye katkısının giderek erimesiyle birlikte gündeme gelen sanayisizleşme riskine yönelik. Hizmetler sektörünün kriz dönemlerinde çok daha hızlı daralabildiğini, üretim altyapısı güçlü ülkelerin ise şoklardan daha çabuk çıktığını hatırlatan İyigün, tekstil ve hazır giyim gibi geleneksel sektörlerin tasfiye edilmek yerine teknolojik dönüşümle yüksek katma değerli alanlara taşınması gerektiğini savunuyor. Bürokrasinin yeni sektörleri destekleyici bir yapıya kavuşturulmasını da bu dönüşümün ön koşulu olarak tanımlıyor.