Küresel ekonominin üç büyük ekseninde eş zamanlı bir baskı birikimi gözlemleniyor. Çin, bir yandan artan borç yükü nedeniyle mali teşvik alanını yitirirken öte yandan halka arz (IPO) süreçlerini sanayi politikasının bir aracı olarak kullandığı görülüyor. Bu ikili tablo, Çin'e yönelik dış yatırım iştahını ve ticaret öngörülebilirliğini aşındırıyor.ABD cephesinde ise Trump döneminde uygulanan gümrük tarifeleri ve İran kaynaklı jeopolitik gerilim, Amerikalı şirketlerin maliyet yapısını milyonlarca dolar ölçeğinde yukarı çekti. Almanya'da büyük sanayi şirketleri tahvil piyasasındaki oynaklıktan doğrudan etkileniyor; Türkiye ihracatçıları için Avrupa talebi ve tedarik zinciri güvenilirliği izlenmeli. Tüm bu gelişmeler, Bangkok'ta toplanan Uluslararası Para Fonu (IMF) ve Dünya Bankası yıllık toplantılarının gündemine ağır bir baskı ortamında girdi.Türkiye iç gündeminde de dikkat çekici bir ayrışma var: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) politika faizi yüzde 37 düzeyindeyken finansman maliyetleri geriledi; ancak ihtiyaç kredisi faizleri yüksekte kalmaya devam etti. Öte yandan 131 yatırım fonunu etkileyen tasfiye kanun teklifi portföy yöneticileri için yapısal bir kırılma noktası oluşturuyor. NBER (ABD Ulusal Ekonomik Araştırmalar Bürosu) araştırmaları ise emeklilik fonlarının negatif nakit akışı dönemlerinde piyasadan çekilme baskısı yaşadığını ortaya koyuyor; bu bulgu Türkiye'nin bireysel emeklilik sistemi büyümesi açısından da referans değeri taşıyor.Neler olabilir: IMF-Dünya Bankası toplantısından küresel büyüme tahminlerine yönelik aşağı yönlü revizyon mesajları gelebilir; bu durum gelişmekte olan piyasalara yönelik risk iştahını kısa vadede baskılayabilir. Çin'in büyüme ivmesinin yavaşlaması ve Avrupa talebindeki kırılganlık, Türk ihracatçıları için pazar çeşitlendirme baskısını artırabilir. Yatırım fonu tasfiye sürecinin yasalaşması halinde yerli portföy akışlarında geçici bir yeniden konumlanma gündeme gelebilir; bu süreç izlenmeli.