Küresel makro tabloda birbirini besleyen üç gerilim noktası öne çıktı. Birincisi, ABD Merkez Bankası'nın (Fed) politika faizini yüzde 3,50-3,75 bandında tutarken piyasalarda sürpriz bir hamle beklentisinin güçlenmesi. ABD enflasyonu ve teknoloji sektöründen kaynaklanan dalgalanma bu beklentiyi beslerken küresel risk iştahını da kırılgan bir zemine çekti. İkinci gerilim noktası borç tarafında. Küresel borç yükünün trilyon dolarları aştığına dair uyarılar makroekonomik istikrar tartışmasını yeniden gündeme taşıdı. Bundesbank'ın enflasyonun gelecek yıla kadar önemli ölçüde yüksek kalacağını öngörmesi ve İngiltere bütçesine ilişkin tahvil piyasasındaki iki farklı senaryo, bu tablonun Avrupa ayağını somutlaştırdı. Avrupa Merkez Bankası'ndan (ECB) Frank Elderson'ın iklim ve doğa risklerinin ekonomik istikrar ile rekabet gücünü şekillendirdiğine dair açıklaması ise orta vadeli risk haritasına yeni bir katman ekledi. Türkiye cephesinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) faizi yüzde 37'de sabit tuttuğu ve kısa vadeli dış borcun yükseldiği görüldü. Dolar/TL'nin 49,55 düzeyinde seyrettiği bu ortamda Kalkınma Yolu Projesi'nin 10 yılda 55 milyar dolarlık ekonomik katkı hedefi ve Türkiye Varlık Fonu'nun 443 milyar dolar ile küresel sıralamaya girmesi, yapısal hikayenin canlı kaldığını gösterdi. Avrupa'da doğalgaz fiyatlarının 2022 sonu zirvelerine yaklaşması ise enerji maliyeti kanalıyla ihracatçı sektörleri için izlenmesi gereken bir değişken olmaya devam ediyor. Neler olabilir: Fed'in beklenmedik bir adım atması halinde gelişmekte olan piyasalarda sermaye çıkışı hızlanabilir ve TL üzerindeki baskı yeniden test edilebilir. Avrupa doğalgaz fiyatlarındaki yükseliş sürdüğü takdirde Avrupa'ya ihracat yapan Türk sanayicilerin maliyet baskısının arttığı gözlemlenebilir. Bakır fiyatlarının yüzde 31'in üzerinde seyretmesi ve Çin ihracatındaki güç ise emtia ile dış ticaret tarafında hem fırsat hem de maliyet dinamikleri açısından yakından izlenmeli.