ABD Başkanı Donald Trump, Ocak 2025'te göreve başladığı günden bu yana enerji kaynaklarına ve kritik minerallere erişimi ulusal güvenlik politikasının merkezine yerleştirdi. Aynı gün ilan edilen Ulusal Enerji Acil Durumu ile izin süreçleri hızlandırıldı; üretim, ihracat ve kurumlar arası koordinasyonu yönetmek üzere Ulusal Enerji Hakimiyeti Konseyi kuruldu. Panama Kanalı ve Grönland üzerindeki egemenlik talepleri somut bir toprak değişikliğiyle sonuçlanmadı. Bununla birlikte Danimarka ve Grönland ile Arktik'teki askeri varlığı genişleten bir anlaşma imzalandı; Ekim 2026'da Grönland'da kapsamlı petrol, doğal gaz ve maden arama faaliyetlerinin başlayacağı açıklandı. Panama'da ise kanalın iki ucundaki limanları onlarca yıldır işleten Hong Kong merkezli şirketin sözleşmeleri Panama Yüksek Mahkemesi kararıyla anayasaya aykırı bulundu. En doğrudan hamle Venezuela'da gerçekleşti. Kanıtlanmış rezervleri yaklaşık 303 milyar varil olan ve küresel toplamın yaklaşık beşte birini barındıran Venezuela'da Ocak 2025'te düzenlenen askeri operasyonun ardından Trump, petrol sektörünün yeniden yapılandırılmasında Amerikan şirketlerinin belirleyici rol üstleneceğini açıkladı. Energy Aspects'ten jeopolitik analist Richard Bronze, bu yaklaşımın kaynaklar üzerinde ulusal egemenliği savunan hareketleri güçlendirebileceği ve anlaşmaların tersine çevrilebileceği riskini taşıdığını vurguladı. Bronze ayrıca Trump'ın kısa vadeli ekonomik anlaşmalara öncelik vermesinin, ABD'nin uzun vadeli stratejik hedefleriyle zaman zaman çelişebildiğini ifade etti.