Japon yeni, dolar karşısında son kırk yılın en sert değer kaybını yaşaması üzerine ABD ve Japonya piyasalara koordineli bir döviz müdahalesi gerçekleştirdi. ABD Hazine Bakanlığı'nın doğrudan yen alımıyla destek verdiği bu adım, küresel finansal sistemde domino etkisi yaratabilecek riskleri önlemeye yönelik nadir görülen bir operasyon olarak kayıtlara geçti. ABD'nin bu harekete bu denli hızlı yanıt vermesinin temel nedeni, kendi çıkarlarını koruma zorunluluğuydu. Japonya, dünyanın en büyük ABD Hazine tahvili (devlet borçlanma senedi) alıcılarından biridir. Yenin kontrolsüz değer yitirmesi halinde Japon yatırımcıların bu tahvilleri toplu satışa çıkarması, ABD'nin borçlanma maliyetlerini hızla yukarı çekme ve küresel tahvil piyasalarını sarsma potansiyeli taşıyordu. ABD Hazine Bakanı Scott Bessent, istikrarlı bir yenin tüm bölge ticareti için kritik bir çıpa olduğunun altını çizdi. Öte yandan aşırı değersiz bir yen, Japon ihracatçılara rekabetçi avantaj sağlarken başta Çin olmak üzere diğer Asya ekonomilerini de para birimlerini kasten değersizleştirmeye yöneltebilirdi. Ortak müdahale, bu tür spekülatif atakları ve olası bir bölgesel kur savaşını başlamadan engelledi. Enerji ve temel gıdada dışa bağımlı Japonya'nın yaşadığı ithal enflasyon baskısının hafifletilmesi ise iki ülke arasındaki stratejik ortaklığın ekonomik sahneye yansıması olarak değerlendirildi.