Ulusal Ekonomik Araştırmalar Bürosu (NBER — ABD merkezli bağımsız ekonomi araştırma kuruluşu), Drishan Banerjee, Galina Hale ve Harrison Shieh imzalı yeni bir çalışma yayımladı. Çalışma, ABD Merkez Bankası'nın (Fed) pandemi sonrası enflasyonla mücadelede uyguladığı sert faiz artışlarının neden 1982'deki gibi gelişen ekonomilerde ani sermaye çıkışı ve küresel resesyona neden olmadığını sorguluyor. Araştırmacılar, 2026 itibarıyla beklenen küresel çöküşün gerçekleşmediğini saptayarak 1980'lerle 2020'leri ayıran üç temel yapısal fark tanımlıyor: para politikasının ekonomiyi etkileme biçimi, ülkelerin elindeki mali alan (hükümetlerin bütçe açığı vermeden harcama yapabilme kapasitesi) ve dış kırılganlık göstergeleri. Esnek döviz kuru rejimine geçiş bu farklılıkların ötesinde ayrı bir etken olarak öne çıkıyor. Çalışma, Mundell-Fleming teorik çerçevesini mali alan kısıtıyla genişleterek şu öngörüyü ortaya koyuyor: Yabancı para cinsinden risksiz faiz oranlarındaki artışın bir ülkeye yansıması, o ülkenin mali alanıyla doğrudan bağlantılıdır. Ülkeler arası verilerle yapılan analizler de mali alanın, faiz sıkılaştırma dönemlerinde ekonomik performansı belirleyen kritik bir değişken olduğunu doğrular nitelikte.