Küresel tahvil piyasaları, enflasyon kaygılarının yeniden canlanmasıyla birlikte belirgin bir baskı altına girdi. Borçlanma maliyetlerinin yükselmesi, 'ucuz para çağının sona erip ermediği' sorusunu yatırım gündeminin merkezine taşıdı. ABD Hazine Bakanı'nın küresel ekonomik dengesizliklerin büyümeyi kısıtladığına dair açıklamaları ve Çin'in G20 ortak bildirgesini engellemesiyle tırmanan ticaret gerilimi, bu tabloya jeopolitik bir katman daha ekledi. Türkiye cephesinde ise Orta Vadeli Program (OVP) 6 Eylül'de kamuoyuyla paylaşıldı. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) politika faizinin yüzde 37 düzeyinde seyrettiği bu konjonktürde OVP, hem enflasyonla mücadelenin hem de büyüme hedeflerinin üç yıllık çerçevesini ortaya koydu. Küresel faiz ortamının sıkılaştığı bir dönemde açıklanan bu programın dış finansman maliyetlerine ilişkin varsayımları özellikle dikkat çekici. Yurt içinde Borsa İstanbul'da Sermaye Piyasaları Kurulu (SPK) düzenlemesi sonrasında yapay fiyatlamadan çıkış süreci başlarken, Kuveyt Türk Yatırım'ın yıl sonuna kadar üç yeni şube açma planı katılım bankacılığının genişleme ivmesini koruduğuna işaret ediyor. Eskişehir'de nadir element üretimi için gerçekleştirilen kamulaştırma ise stratejik hammadde hamlelerinin somut bir adımını oluşturdu. Neler olabilir: Küresel tahvil faizlerindeki yükseliş sürdüğü takdirde Türkiye'nin dış borçlanma maliyetleri üzerinde yukarı yönlü baskı izlenebilir; OVP'nin dış finansmana ilişkin varsayımları bu açıdan yakından takip edilmeli. Asgari ücretin satın alma gücündeki erozyon iç talebi baskı altında tutmaya devam edebilir. Ticaret geriliminin tırmanması durumunda ihracat pazarlarında daralma riski gündeme gelebilir; bu nedenle pazar çeşitlendirme stratejileri yönetim gündeminde yer bulmalı.