Ulusal Ekonomik Araştırma Bürosu (NBER), politika yapıcılara Ar-Ge finansman aracını seçmede rehberlik edecek yeni bir çalışma yayımladı. Çalışma; hibe, sözleşme, ödül yarışması, ön piyasa taahhüdü (advance market commitment — bir ürünün geliştirilen versiyonunu satın alma garantisi) ve vergi teşviki gibi mekanizmaların risk paylaşımı, karar otoritesi ve teşvik gücü açısından birbirinden belirgin biçimde ayrıştığını ortaya koydu. Araştırmacılar Matthew S. Clancy ve ekibi, politika yapıcının önce üç temel soruyu yanıtlamasını öneriyor: Yapılacak iş net biçimde tanımlanabiliyor mu? Başarı kriteri önceden belirlenebiliyor mu? En yetkin uygulayıcı tespit edilebiliyor mu? Bu üç sorunun yanıtları, uygulanabilir mekanizma havuzunu önemli ölçüde daraltıyor ve en verimli araç seçimini kolaylaştırıyor. Çalışma, ABD federal hükümetinin Ar-Ge harcamalarının yıllık yaklaşık 150 milyar dolar düzeyinde olduğunu ve mevcut kılavuzların bu ölçekteki kaynak tahsisini yönlendirmekte yetersiz kaldığını vurguluyor. Kamu-özel Ar-Ge iş birlikleri, teknoloji geliştirme fonları ve kalkınma ajansı destekleri üzerinden büyük bütçe yöneten kurumlar için karar kalitesini artırmayı hedefleyen bu çerçeve, inovasyon ekonomisi literatürüne dayanıyor.