Almanya, yüzyılı aşkın süredir küresel otomotiv liderliğini belirleyen içten yanmalı motor üstünlüğünü, elektrikli araç döneminde koruyamama riskiyle yüz yüze geldi. Batarya hücresi üretiminde Asya merkezli tedarik zincirlerine yüzde 80'in üzerinde bağımlılık, olası lojistik şoklarına karşı sektörün direncini zayıflatan kronik bir kırılganlık olarak öne çıkıyor.

Alman üreticilerin çarptığı en belirleyici yapısal engel, mekanik mükemmeliyetin yerini yazılım tabanlı ekosistemlere bırakmasıdır. Otonom sürüş yazılımları, batarya yönetim sistemleri ve dijital kokpit teknolojilerinde ABD'li teknoloji şirketleri ve Çinli üreticiler belirgin biçimde öne geçerken, Alman fabrikaları fason donanım üreticisi konumuna gerilme riskiyle karşı karşıya kaldı.

Kriz, mikro düzeyde de derinleşiyor. Almanya'nın en büyük ihracat pazarı olan Çin, devlet sübvansiyonlarıyla desteklenen üreticileri aracılığıyla Avrupa iç pazarına kadar sızdı. Buna ek olarak Avrupa Birliği'nin katı karbon emisyon cezaları, elektrikli araç satışlarının gerilediği bir ortamda üreticilerin bilançolarına milyarlarca avroluk ek yük bindirdi. Volkswagen başta olmak üzere simge markaların fabrika kapatma, işten çıkarma ve kapsamlı tasarruf paketlerini devreye alması, bu yapısal dönüşümün boyutunu somutlaştırıyor. Yan sanayi ve küçük-orta ölçekli parça tedarikçilerinden oluşan ağın bu süreçten doğrudan etkilenmesi, istihdam ve sendikal gerginlikleri de beraberinde getiriyor.