Ulusal Ekonomik Araştırma Bürosu (NBER), küresel emeklilik fonlarının portföy tercihlerindeki yapısal dönüşümü inceleyen yeni bir çalışma yayımladı. Ding Ding, Xiang Fang, Bryan Hardy ve Karen K. Lewis imzalı araştırma, iki kritik eğilimi belgeledi.

Birinci bulguya göre emeklilik fonları, portföylerindeki sabit getirili menkul kıymetlerin (tahvil ve benzeri borçlanma araçlarının) payını belirgin biçimde azalttı. Bu eğilim hem belirlenmiş katkı (DC) hem de belirlenmiş fayda (DB) planlarında, hem de farklı ülke gruplarında tutarlı biçimde gözlemlendi. İkinci bulgu ise fonların bu boşluğu yatırım fonları ve alternatif varlıklar aracılığıyla daha yüksek riskli enstrümanlara yönelerek kapattığı yönünde.

Araştırmacılar, bu dönüşümün temel itici gücü olarak küresel faiz oranlarındaki uzun süreli gerilemeyi öne çıkardı. Geniş ülke örnekleminden elde edilen veriler, yerel para cinsinden devlet tahvili getirilerindeki düşüşün emeklilik fonlarının tahvil ağırlığını azaltırken yatırım fonu ve yabancı varlık payını artırdığını doğruladı.

Çalışma, bu tablonun borçlanma maliyetleri açısından önemli sonuçlar doğurduğuna dikkat çekti. Emeklilik fonlarının uzun vadeli yatırımcı olma özelliğinin zayıflaması, yeni borç ihraçlarının finansman maliyetini daha az etkilerken küresel belirsizliğe olan duyarlılığı artırıyor.