Ulusal Ekonomik Araştırmalar Bürosu (NBER), Tarek Alexander Hassan, Thomas Mertens ve Jingye Wang imzalı yeni bir çalışma yayımladı. Araştırma, finans dünyasında uzun süredir kullanılan nicel varlık fiyatlama modellerinin açık ekonomilere uygulandığında köklü bir zaafiyetini gözler önüne seriyor. Söz konusu modeller, kapalı ekonomi koşullarında hisse senedi primini ve risksiz faiz oranı bulmacasını tutarlı şekilde açıklamak üzere geliştirildi. Ancak NBER çalışması, bu modellerin riskli ve güvenli para birimleri arasında gözlemlenen büyük ve kalıcı faiz farklılıklarını üretemediğini kanıtlıyor. Sorunun kaynağı, modellerin temel mekanizmasında yatıyor: Modellerde stokastik iskonto faktörünün (varlık fiyatlamada kullanılan risk ayarlı indirim katsayısı) ortalaması ile varyansı birbirini neredeyse bire bir götürüyor; bu durum faiz oranlarını fiilen sabitleyerek ülkeler arası döviz getiri farklarını yalnızca öngörülebilir kur değişimlerine bağlıyor. Oysa gerçek veriler bu örüntüyle örtüşmüyor. Araştırmacılar, sonucun piyasa eksikliği ve kur kopukluğuna izin veren geniş bir model sınıfı için geçerli olduğunu, yani istisnai bir durumla değil yapısal bir çelişkiyle karşı karşıya olunduğunu vurguluyor. Çalışma, kur davranışı, faiz oranları ve ülkeler arası sermaye akışlarının bütünleşik açıklanmasının önündeki temel engeli netleştiriyor.