ABD Merkez Bankası (Fed), politika faizini yüzde 5,25-5,50 aralığında tutmaya devam ederken faiz indirimine geçiş takviminin ne zaman başlayacağı sorusu küresel piyasaların gündemindeki ağırlığını koruyor. Hürmüz ve Babülmendep boğazlarındaki geçiş tıkanıklıkları ile deniz taşımacılığı maliyetlerinin yükselmesi, emtia fiyatlarında yeni bir yukarı dalga oluşturarak bu belirsizliği derinleştiriyor. Hizmet sektörü ve çekirdek enflasyon kalemlerindeki yapısal katılık, ücret-enflasyon sarmalını beslerken Fed bünyesindeki güvercin kanadın faiz indirimi argümanlarını zayıflatıyor. Öte yandan Fed'in bilanço küçültme (açık piyasa işlemleriyle varlık satışı) programı tahvil piyasasında getiri eğrisinin tersine dönme sürecini uzatıyor; bu da bankacılık sektörünün fonlama maliyetlerini yukarı çekiyor. Yüksek ABD faizleri doların rezerv para gücünü pekiştirirken gelişmekte olan ekonomilerden sermaye çıkışını hızlandırıyor. Vadesi gelen sendikasyon kredileri ve kurumsal tahvillerin çok daha yüksek maliyetle yenilenmek zorunda kalınması, şirketlerin yatırım bütçelerini kısmasına ve operasyonel karlılığın daralmasına yol açıyor. Küresel fon yöneticilerinin spekülatif pozisyonlardan uzaklaşarak defansif varlık sınıflarına yönelmesi bu tablonun doğal bir yansıması olarak öne çıkıyor.