Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), 1 Mayıs 2026 itibarıyla yaklaşık 60 yıllık OPEC (petrol ihraç eden ülkeler örgütü) üyeliğini sona erdirdi. Abu Dabi yönetiminin bu kararı, enerji piyasaları açısından teknik bir adım olmanın çok ötesinde bir anlam taşıyor; Körfez'deki değişen güç dengelerini ve Suudi Arabistan ile BAE arasında derinleşen stratejik rekabeti gözler önüne seriyor. Kararın ekonomik gerekçesi somut: Abu Dabi son on yılda petrol üretim kapasitesini önemli ölçüde artırdı; ancak OPEC'in kota sistemi bu kapasitenin tam kullanımını engelliyordu. Enerji dönüşümünün hızlandığı bir dönemde BAE yönetimi, mevcut rezervleri olabildiğince hızlı ekonomik değere dönüştürmeyi stratejik bir öncelik olarak benimsedi. Bu çerçevede düşük üretim politikaları artık avantaj değil, maliyet olarak değerlendiriliyor. Siyasi boyut ise daha belirleyici. Suudi Arabistan, OPEC'in tartışmasız lideri konumundayken BAE'nin örgütten ayrılması Riyad'ın bölgesel etkisine dolaylı bir meydan okuma olarak okunuyor. BAE'nin üretimini artırması petrol fiyatları üzerinde aşağı yönlü baskı yaratabilir; bütçe dengesi yüksek petrol fiyatlarına daha bağımlı olan Suudi Arabistan bu durumdan daha çok etkilenecek. Yemen'den Libya'ya çeşitli dosyalarda zaten farklı pozisyonlar alan iki ülke, artık Körfez'in liderlik rekabetinde birbirinden belirgin biçimde ayrışan iki güç merkezi görünümü veriyor. Uzmanlar, bu kırılmanın Arap Birliği ve Körfez İşbirliği Konseyi (KİK) gibi yapılara da yansıyabileceği endişesini dile getiriyor.